kategoria: wiedza / technika


Whitewater Tips and Tricks

The big Puf!

autor: Tomasz Kukuła (aka Szumek)

Co to jest ?

Puf! (po angielsku Boof) jest to bardzo ważną techniką, można by rzec, że esencjonalna, wykorzystywaną w kajakarstwie podczas spływania rzek górskich o dużym spadku. Puf! jest podstawowym manewrem pozwalającym na pokonywanie progów lub slapów, a polega on na odpowiednim napłynięciu na spadek, tak aby kajak wylądował za progiem na płask (dno kajak wydaje wtedy taki zabawny dźwięk: Boof . i stąd ta przedziwna nazwa). Technika ta daje nam możliwość pokonania spadku, za którym jest stosunkowo płytko, tzn. lądując płasko unikamy uderzenia dziobem o dno (głazy, kamienie poniżej wodospadu). W przypadkach gdy problemem przy pokonywaniu progu jest mocny odwój zaraz poniżej spadku, Puf! pozwala na wybicie się z progu i przeskoczenie nad odwojem, no i oczywiście płaskie lądowanie umożliwiające natychmiastowe wiosłowanie tak ważne przy pokonywaniu silnie trzymającego odwoju. Należy pamiętać, iż pokonywanie wyższych spadków rzeki (powyżej 3m) może być niebezpieczne dla kręgosłupa!

Jak nauczyć się i wykonywać?

Puf! da się wykonać na kilka sposobów. Nie ma możliwości zapisania uniwersalnej metody wykonywania tego manewru, ponieważ każdy spadek wygląda inaczej i to on determinuje sposób wykonania Puf!a bezpiecznie z uzyskaniem najważniejszego i pożądanego efektu: wybicia się z progu, kontrolowanego lotu z podniesionym dziobem kajaka, oraz płaskiego lądowania.

a) Puf! za pomocą kamienia, który spowodował spadek jest możliwy o ile szczyt kamienia jest płaski i znajduje się tuż pod powierzchnią wody lub nieznacznie z niej wystaje.

Napływamy bezpośrednio i prostopadle na kamień, z jak największą prędkością pozwalającą nam na .przeskoczenie. głazu a zarazem spadku tuż za nim. W momencie gdy jesteśmy na szczycie kamienia odchylamy się na rufę kajaka. Przez cały czas nie przestajemy wiosłować.

b) Puf! za pomocą skały znajdującej się na brzegu (z boku) spadku.

Napływamy na krawędź skały, skośnie do korony wodospadu. Najeżdżamy w lekkim przechyle (tak aby oprzeć się dnem kajaka o skałę), ostatnim pociągnięciem wiosła staramy się maksymalnie wybić z korony wodospadu, przeciwnym piórem wiosła (tzn. jeżeli skałę mamy po prawej to jest to lewe pióro). Wjazd na skałę oczywiście zmieni nasz kierunek płynięcia . na prostopadły w stosunku do korony spadku, utrzymanie kierunku kontrolujemy tym samym, przeciwnym piórem wiosła. W momencie wybicia się odchylamy się lekko do tyłu, a ciałem staramy się wybalansować przechył kajaka. Efektem tych zabiegów jest wybicie się na brzegu wodospadu w oparciu o skałę.

c) Puf! poprostu :-)

Napływamy skośnie do korony wodospadu. W ostatniej fazie, już na koronie wodospadu dynamicznie pociągamy odpowiednim piórem tak, aby kajak znalazł się prostopadle do linii wodospadu. W trakcie wykonywania tego ostatniego pociągnięcia/wybicia staramy się zrobić lekki przechył kajaka na stronę wiosłowania tak aby nieznacznie przyciąć rufę (przycięcie rufy potrzebne jest nam do uzyskania odpowiedniego efektu wybicia, a nie zwykłego skrętu kajaka), ciało zaś stara się wybalansować ten odwrotny przechył (czyli odchylamy się równocześnie do tyłu oraz w przeciwną stronę do przechyłu oraz pociągnięcia)

Pamiętajcie!

Najlepiej uczy się tej techniki zaczynając od małych, naprawdę nieznacznych spadków. Puf! jest trudnym manewrem i wymaga sporego opływania i wiedzy na temat kajakarstwa górskiego. Bardzo dobrze się uczy pufa przy wejściu z nurtu do silnej cofki tuż za kamieniem. Pamiętajcie jaką ważną rolę odgrywa tu rotacja ciała.

Powodzenia i miłego booofowania.

 
 

Materiał pochodzi z serwisu
kajak.org.pl