kategoria: szlaki / Polska


Przebieg rzeki Liwy

[Od redakcji: Artykuł ten został przesłany przez Alinę Sarnowską, jednakże autor jest nieznany. Gdyby autor się odnalazł, to prosimy o kontakt.]

Liwa jest pomorską rzeką płynącą w południowo-zachodniej części województwa warmińsko-mazurskiego i południowo-wschodniej części województwa pomorskiego. Źródło rzeki znajduje się na Pojezierzu Iławskim 112m n.p.m. a uchodzi do Nogatu w pobliżu Białej Góry na wysokości 6,5m n.p.m.. Długość rzeki wynosi 111,4 km, powierzchnia dorzecza wynosi 991 km2, średni przepływ przy ujściu 2,5 m3/sek, średni spadek od 0,7%o w biegu górnym do 0,15%o w dolnym.

Początkiem Liwy zwanej także w jej dolnym biegu Renawą jest wysychająca latem strużka płynąca na gruntach wsi Piotrkowo, odległej o 12 km na pn-zach. Od Iławy i 12 km na pd-wsch. od Susza. Strużka ta wpada do niewielkiego jez. Piotrkówka zwane również Piotrkowskim Małym .Rzeka wpada po przepłynięciu jednego kilometra do południowej części jez. Piotrkowskiego zwanego również Piotrkowskim Wielkim.

W początkowym odcinku rzeki płynie w kierunku północno-zachodnim przepływając przez jeziora Januszewskie, Czerwica (znajduje się na nim osiedle kormoranów ) i dalej przez jez. Gaudy do miejscowości Kamieniec. Odcinek ten leży w obrębie Parku Krajobrazowego Pojezierza Iławskiego. Jeziora Gaudy i Czerwica są ornitologicznymi rezerwatami przyrody. Od Kamieńca rzeka najlepiej nadaje się do turystyki kajakowej. W Kamieńcu możemy oglądać ruiny wspaniałego niegdyś barokowego pałacu otoczonego ogrodem, przez miejscowość Bronowo, rzeka wpływa do jez. Dzierzgońskiego. Jest to największy zbiornik wodny w dorzeczu Liwy o długości 7 km i szerokości przekraczającej 1,5 km. Jezioro Dzierzgoń spełnia jeszcze dwa zadania jako naturalny zbiornik retencyjny. Magazynuje wodę, aby elektrownie wodne w okresie lata miały wystarczającą ilość wody do produkcji prądu oraz magazynuje wodę w porze deszczowej aby uchronić tereny położone poniżej przed zalaniem. Dalej rzeka przepływa koło miasta Prabuty i wpływa do jez. Liwieniec. Prabuty to kilkunastotysięczna miejscowość położona przy linii kolejowej Warszawa-Gdynia z zapleczem noclegowo-gastronomicznym i wieloma zabytkami historycznymi. Jezioro Liwieniec jest zarastającym zbiornikiem stanowiącym rezerwat ornitologiczny. Utworzony został dla ochrony miejsc lęgowych wodnego i błotnego ptactwa oraz typowej bagiennej roślinności.

Rzeka Liwa od jeziora Liwieniec zmienia swój charakter. Płynie krętym nurtem przeważnie wśród lasów w głębokiej dolinie. Płynie przez osady Jurandowo, Wolę Sosenkę, Szadowo - ze starym zabytkowym młynem, Brokowo, Kamionkę, Piekarniak i dopływa do Kwidzyna.

Kwidzyn to jedno z największych miast Powiśla. Prężny ośrodek gospodarczy, handlowy i kulturalno-rozrywkowy. Liczne zabytki miasta a szczególnie zespół zamkowo-katedralny z XIV w. zachęcają do zwiedzania. Kwidzyn dysponuje szeroko rozbudowaną bazą noclegowo-gastronomiczną.

Rzeka Liwa płynie dalej przez młyn w Białkach i mija wieś Rozpędziny i wraca do Kwidzyna i płynie dalej szeroką pradoliną ku północy przy prawym brzegu Wisły. Ostatni odcinek ok. 25 km rzeka zmierza ku ujściu niedaleko Białej Góry i wpada do Nogatu.

Opis szlaku kajakowego

111,40

Jez. Piotrkowskie pow.28 ha o głębokości 16 m otoczone mieszanym lasem . Od północnego wschodu łatwiej o miejsce na biwak. Liwa wypływa w północno-zachodniej jego części. Przy normalnym stanie wody można płynąć kajakiem jednak w trzech miejscach trzeba przenosić kajak. Poniżej trzeciej przenoski rzeka wpada do jez. Januszewskiego

107,70

Wpłynięcie Liwy do jez. Januszewskiego o pow.118 ha, gł. 3m. Bezpośrednia okolica jeziora porośnięta jest lasami. W odległości około 1700m na pd.-wsch. leży wieś Januszewo. Najlepsze miejsce na biwak znajdziemy na południowym brzegu oraz kilka miejsc przy brzegu północym. Od wschodu wpada do wydłużonej zatoczki łącząc je z sąsiednim jez. Czerwica.

"Jezioro Czerwica" - rezerwat faunistyczny utworzony w 1957 roku, (powierzchnia 53.87ha). Położone jest w środkowym odcinku rozległego kompleksu leśnego Obrębu Jeziorno. Ochrona jeziora Czerwica z kolonią kormoranów i czapli siwej na wyspach i półwyspie. Teren rezerwatu pokrywa starodrzew w składzie: dąb bezszypułkowy, sosna, świerk.

106,40

ujście z jez. Januszewskiego znajduje się po północnej stronie zachodniej części jeziora i łatwo go znaleźć gdyż w górnej części tworzy rozlewisko, gdzie z prawej strony wpada dostępny dla kajakarzy dopływ z jez. Kawki.

104,30

ujście jez. Kawki do Liwy

103,50

most na drodze powiatowej Susz - Jerzwałd. W odległości 100 m na lewo od mostu znajduje się przystanek PKS, nieco poniżej mostu - zastawka na rzece powodująca powstanie rozlewiska.

Rzeka wpływa na rozległe trzęsawiska w których gubi swój nurt. 3 kilometrowy odcinek jest bardzo trudny do pokonania i dla przeciętnego turysty niedostępny. Odgałęziający się od Liwy kanał, prowadził niegdyś spod Gostyczyna do Kamieńca, został zniszczony w czasie wojny.

100,50

wpływamy na jez. Gaudy

"Jezioro Gaudy" - rezerwat faunistyczny utworzony w 1957 roku, (powierzchnia 318.78ha), obejmuje 70ha wód, 7.26ha powierzchni leśnej oraz 241.52ha zatorfień. Ochrona miejsc lęgu i bytowania ptactwa wodnego i błotnego, a także interesujących zespołów roślinności torfowiskowej. Jest typowym jeziorem morenowym. W swojej północnej części graniczy ono z rozległym sandrem, do brzegu południowego dochodzi morena denna. Jezioro Gaudy o powierzchni 163.1ha, zajmujące część wielkiego wytopiska lodowcowego, jest typowym zbiornikiem zarastającym, o głębokości zaledwie 2m, silnie zamulonym. Jezioro zasilane jest dopływem wpadającym ze strony wschodniej. Jego poziom utrzymywany jest przez jazy urządzone na kanałach odprowadzających wody jeziora Gaudy do rzeki Liwy. Rzeka wypływa z jeziora trzema korytami. Jeden wypływ znajduje się w połowie północnego brzegu, dwa inne w zachodniej części jeziora. Koryta łączą się przy parku w Kamieńcu 600 m od zachodniego brzegu jeziora.

99,10

most na rzece w miejscowości Kamieniec na trasie Susz - Dzierzgoń

Kamieniec - niewielka wieś 6 km od Susza; Przystanek PKS i sklep w promieniu 300 m od rzeki.

Historia wsi jest ciekawa. Wzmianka w XII w. Jako własność Polaka, Bernarda z Kamieńca. Okazały pałac rodziny Finokensteinów 1716 - 1720. W 1807 gościł w nim Napoleon I z panią Walewska. Spalony w 1945 r. Kościół z XVI w. Przebudowany w latach 1706 - 1718.

95,50

most na drodze Bronowo - Obrzynowo. Przed mostkiem najwygodniej po lewej stronie miejsce do wodowania kajaków. Możliwość biwakowania po zgodzie leśniczego ( 50 m od mostu)

94,40

most na drodze Prabuty - Susz, 400 m za wsią Bronowo / sklep, przystanek PKS

Rzeka zmienia swój bieg na zachodni i płynie do Prabut. Poniżej drogi Prabuty - Susz Liwa płynie skrajem " Bagna Karolewskiego" i praktycznie znika tworząc wąski wąwóz jedynie lokalnie rozszerzeniach występują użytki zielone. Rzeka ma tendencje do meandrowania.

92,00

Most kolejowy Gdynia - Warszawa

Przed mostem i zaraz za nim w poprzek rzeki poprowadzone są rury z przewodami. Przeszkoda niespływalna przy stanie wody uniemożliwiającym przepłynięcie NAD lub POD przeszkodą. Nie przenosić przez nasyp kolejowy - możliwość zderzenia z pociągiem !!!!

91,50

most na drodze Stankowo - Pałatyki

90,40

kładka, oraz możliwość postoju w bardzo malowniczym miejscu

88,30

Bród Grabary po lewej stronie możliwość biwakowania. Trzeba jednak uzgodnić to z rolnikiem kawałek polna drogą. Niedaleko Prabuty.

300 m poniżej postoju wpływa do Liwy trochę nieczysta woda ( maski gazowe włóż)

87,00

przepływamy między nasypami pod byłą linia kolejowa Prabuty - Dzierzgoń . Możliwość kładki. Widać zabudowania miejscowości to PRABUTY

Prabuty (niemiecki Risenburg - gród olbrzyma stąd też olbrzym z maczugą w herbie miasta) - miasto w południowo-wschodniej części woj. pomorskiego nad rzeką Liwa. Pierwsza historyczna wzmianka o Prabutach mówi o zniszczeniu przez wojska krzyżackie w 1236 r. pruskiego grodu Rezija, na miejscu którego 40 lat później rozpoczęto budowę zamku i założono osadę. Najstarszy znany przywilej lokacyjny miasta pochodzi z 30.X.1330 roku. W 1379 roku Prabuty odwiedza w drodze do Rzymu litewski książę Świdrygiełło. Po wojnie 13-letnie, Prabuty pozostają na długie lata w państwie krzyżackim. W latach 1501 - 1521 Prabuty przeżywają okres świetności jako stolica Pomezanii. Sekularyzacja Prus w 1525 roku, w wyniku której państwo zakonne przestaje istnieć powoduje, iż Prabuty stają się siedzibą starostwa. Po pożarze w 1722 r. dzięki dotacji króla Fryderyka Wilhelma I, miasto otrzymało wodociągi.

Początek XIX wieku to czas rozwoju rzemiosła, połączeń kolejowych, poczty, dróg, infrastruktury miejskiej. W 1945 miasto wraca w granice Polski. Obecnie przemiany pogorszyły kondycję zakładów. Część upadła, ale na ich miejsce powstały nowe firmy rodzinne. Gmina Prabuty oprócz ziemi uprawnej posiada również zakład przemysłu okrętowego, drobny przemysł papierniczy oraz sanatorium przeciwgruźlicze.

Prabuty to liczące około 10 tys. mieszkańców miasto. Połączone jest ze światem przez linie kolejową Gdynia - Warszawa, linie autobusowe z Kwidzynem dalej z Grudziądzem , Suszem dalej z Iławą, Sztumem dalej z Malborkiem. Posiadają bazę noclegową (ul. Łąkowa przy kościele parafialnym) oraz gastronomiczną.

Będąc w Prabutach, warto zobaczyć ślady dawnych murów obronnych z XIV w., gotycką Bramę Kwidzyńską, oraz katedrę, zbudowaną w latach 1310- 1330. Obok katedry zachowała się łukowata uliczka domów z XVIII i XIX w. Na uwagę zasługuje dawny kościół Polski, wybudowany na przełomie XIV i XV w. Obecnie mieści on zbiory sztuki ludowej i przedmioty kultury materialnej tych ziem. Wewnątrz kościoła zachował się drewniany, polichromowany strop z przedstawieniem Chrystusa jako Źródło Życia i z symbolami czterech ewangelistów. Warto zobaczyć neogotycki kościół parafialny i fontannę na rynku z 1900 r.. W gminie można zwiedzić barokowy kościół we wsi Gdakowo, kościół z 1754 r w Rodowie i filialny kościół we wsi Trumiejki z 1748 r.

86,60

Most kolejowy trasy Gdynia - Warszawa

85,60

Most drogowy Prabuty - Susz - Iława. Za mostem możliwość wyciągnięcia kajaków na brzeg. Niedaleko gospodarstwo agroturystyczne Mariusza Dulskiego. Na trasie Prabuty - Susz ( ul. Rypińska) możliwość zaopatrzenia w żywność. Niedaleko stacja PKP.

84,00

Most na drodze gminnej Prabuty - Halinowo na lewo od rzeki stacja PKP i PKS

82,30

most na drodze Prabuty - Obrzynowo - Kamieniec pod mostem betonowy próg wodny. Przed mostem dobijamy do brzegu i przenosimy sprzęt. Progu nie powinny spływać osoby o małym doświadczeniu i kajakami turystycznymi. Niebezpieczny !!!!

80,90

Liwa wpływa do jeziora Dzierzgoń

Jezioro Dzierzgoń - (pow. 788 ha, gł. 15 m, 82 m n.p.m.) jezioro o długości 7 km i szerokości około 1 km. Jest największym zbiornikiem wodnym w dorzeczu Liwy. Położone jest wśród łąk i pól uprawnych. Brzegi dość wysokie przeważnie porośnięte szuwarami, gdzieniegdzie zadrzewione, dostępne tylko w nielicznych miejscach. Na brzegach widoczne zabudowania miejscowości Jakubowo, Rodowo i Górowychy. Na jeziorze znajdują się cztery wyspy. Największa z nich położona w środkowej części stanowi ciekawy punkt widokowy. Woda jest czysta, dno piaszczyste i twarde. Niegdyś z północnego końca wypływała struga łącząca je poprzez jez. Balewskie, z Kanałem Juranda ( zasilająca dawniej fosę Zamku Malborskiego). Wypływ znajduje się w końcu południowo-zachodnie zatoki na końcu której jest jaz. Jezioro pełni również funkcję zbiornika retencyjnego. W czasie suszy gromadzi wodę dla poniższych elektrowni a w czasie opadów zabezpiecza przed zalaniem .

79,50

Liwa wypływa z jez. Dzierzgoń. Na szlaku staje nam jaz. Przenosimy prawą stroną. Wodujemy z wysokiego brzegu - dla mniej wprawionych potrzebna asekuracja.

79,40

mostek na drodze Prabuty - Julianowo. Przy niskim stanie wody zaraz za mostkiem kamienie

79,35

most kolejowy trasy Gdynia - Warszawa

79,30

betonowa bramka. Pozostałość po dawnej zastawce. Sugerowana trasa przy prawym brzegu.

77,50

most na drodze Prabuty - Orkusz

77,45

most kolejowy Prabuty - Kwidzyn

77,40

most na drodze gminnej Prabuty - Gąski. Za mostem wpływamy w szuwary jeziora Liwieniec

76,40

Wypływamy z ( Wietnamu) na jezioro skąd roztacza się panorama Prabut z jej zabytkami ( Konkatedra, fragment murów). W okresie letnim tafla jeziora pokryta jest Rogatnikiem Pospolitym, który utrudni płynięcie.

Jezioro Liwieniec ( zamkowe) - o powierzchni 83 ha i głębokości 2,4 m. Jezioro położone jest na wysokości 80 m n.p.m. na zachód od Prabut. Jez. Liwieniec jest rezerwatem ornitologicznym. Na wyspie gnierzdżą się m.in. łabędź niemy, perkoz dwuczuby, łyska. W obrębie jeziora gnieżdżą się żurawie, kruki i myszołowy.

75,10

wypływamy z jeziora Liwieniec. Ujście jest słabo widoczne. Znajduje się za wyspą z jej prawej strony.

500 m w dół rzeki pod lasem po lewej stronie możliwość biwakowania. Wpływamy w las - nareszcie rzeka pokazuje swoje piękno.

74,20

Mostek złożony z kilku pni. Pod mostkiem stalowe pręty. Możliwość przepłynięcia przy lewym brzegu lub przenosimy kajaki przy prawej stronie

72,60

Młynisko ( II Młyn) elektrownia wodna. Przenosimy lewą stroną lub jeśli kończymy spływ to na prawym brzegu. Możliwość biwakowania ( ławki, palenisko obłożone kamieniami).

70,80

Młynisko ( III Młyn) elektrownia wodna. Możliwość biwakowania. Rzeka przyśpiesza i zwiększa się liczba przeszkód w postaci drzew i kamieni.

68,20

most drogowy leśnictwo Jurandowo - Szramowo, za mostem mały próg wodny

67,60

most kolejowy trasy Prabuty - Kwidzyn

67,20

wpływamy w malowniczy odcinek rzeki. Rzeka wcina się pomiędzy drzewa a one tworzą aleję. Na tym odcinku znajduje się gniazdo Czarnego Bociana ( dąb zaznaczony czerwonym X)

Poniżej po lewej stronie znajdują się wielkie leje po detonacji amunicji zebranej z rozminowania Prabut. Po lewej stronie na pagórku znajduje się wybetonowane miejsce skąd Niemcy ostrzeliwali Prabuty.

66,30

kładka z przewróconego drzewa i możliwość odpoczynku po lewej stronie

65,20

most na drodze Licze - Szramowo

63,80

na górce miejscowość Wola Sosenka, na rzece mostek z drzew. Przy niskim stanie wody możliwość przepłynięcia pod nim. W innym wypadku przenosimy prawą lub lewą stroną.

59,10

Młyn Szadowo - płyniemy przy lewym brzegu. Przenosimy około 150 m przez drogę. Możliwość biwakowania na prawym brzegu ( ławki, palenisko). Droga Brachlewo - Licze.

55,80

próg wodny spływalny w zależności od poziomu lustra wody. Na prawym brzegu możliwość przenoszenia kajaków, a także biwakowania

54,30

sztuczny próg wodny. Spływamy po wewnętrznej stronie zakrętu w lewo. Za zakrętem po prawej stronie ciekawa zabudowa.

52,20

bystrze z dużą ilością kamieni; za mostem na drodze Bronowo - Rakowiec po lewej stronie możliwość wyciągnięcia kajaków. Po prawej stronie od drogi parking.

49,00

most drogowy we wsi Kamionka

46,40

młyn Piekarniak. Przenosimy kajaki wysiadając na lewej stronie. Wodujemy po prawej stronie za mostem.

44,30

most kolejowy trasy Prabuty - Kwidzyn. Wpływamy w obszar miasta Kwidzyn.

Kwidzyn - od pruskiej nazwy wyspy wiślanej - Kwedin lub Kwidyn (z 1233 r. zapis Quedin, z 1243 r. Insule de Quidino) pochodzi polska nazwa miasta. W 1233 r. Krzyżacy lokowali na wyspie wiślanej swą pierwszą bazę wypadową na obszarze Pomezanii. Lokowane na prawie chełmińskim miasto najprawdopodobniej w 1234 r. zostało przeniesione na skraj wysoczyzny Pojezierza Iławskiego. Od połowy XIII w. miasto należało do biskupów pomezańskich, a w latach 1285 - 1587 r. było siedzibą biskupstwa pomezańskiego, dla potrzeb której wzniesiono w pierwszej połowie XIV w. potężny zamek. Na mocy postanowień traktatu toruńskiego w 1466 r. Kwidzyn znalazł się w lennych wobec Polski - Prusach Krzyżackich (od 1525 r. Prusach Książęcych). Miasto rozwijało się jako ośrodek handlu na szlaku wiślanym. Od 1701 r. Kwidzyn był w Królestwie Pruskim. W 1765 r. król Fryderyk Wielki założył w Kwidzynie komorę celną, na której pobierał bezprawnie cło na polskie towary spławiane Wisłą do Gdańska. Po utworzeniu w 1772 r. Prus Zachodnich Kwidzyn został w nich siedzibą regencji. Położony przy szlaku pocztowym z Berlina do Królewca, rozwijał się głównie jako ośrodek administracyjno - usługowy, a od 2 połowy XIX wieku także jako ośrodek przemysłowy. W 1919 r. w Kwidzynie miał swą siedzibę polski Plebiscytowy Komitet Warmiński.Od 1920 r. Kwidzyn był w Prusach Wschodnich. W dniu 30 I 1945 r. został zajęty przez wojska radzieckie.

Historyczna stolica Pomezanii, obecnie miast powiatowe liczące 40 tys. mieszkańców, rozbudowujący się ośrodek przemysłowy i usługowy, na skraju Pojezierza Iławskiego i Doliny Kwidzyńskiej, którą płynie Wisła (w odległości 5 km na zachód od centrum miasta). Wysoczyzna pojezierza wznosi się stromą skarpą do 65-70 m ponad poziom doliny. Osobliwością geograficzną jest rzeka Liwa, która płynie z pojezierza, opływa miasto łukiem, u podnóża skarpy płynie równolegle do Wisły, ale uchodzi dopiero do Nogatu około 30 km dalej na północ.

Zabytki:

Zachował się fragment muru obronnego z XIV wieku. Najstarszy zamek krzyżacki, przekazany później biskupom, powstał w 1233 r. Czołową budowlą miasta jest późniejszy zamek kapituły pomezańskiej z lat 1320-50. Jego skrzydła południowe i wschodnie rozebrali Prusacy w 1798 r. Zachowane są skrzydła północne i zachodnie oraz okazałe gdanisko (dansker), największa tego typu budowla w Polsce. Jest to wybiegający na nizinę nadwiślańską ganek długości 55 m, wsparty na 5 wysokich arkadach, zakończony potężną wieżą forteczną (służyła także jako ustęp). W zamku mieści się muzeum z bogatymi zbiorami etnograficznymi, przyrodniczymi, archeologicznymi, sztuki sakralnej, ludowej i innymi. Z zamkiem łączy się wielki kościół katedralny, o cechach obronnej architektury gotyckiej, z lat 1320-60, przebudowywany w latach 1598 i 1862-64. W interesującym wnętrzu na uwagę zasługują m. in. kamienne elementy pochodzące z wcześniejszego kościoła, mozaika z XIV w. gotyckie malowidła, późnogotycki tron biskupi z około 1510 r. barokowy dawny główny ołtarz, epitafia z XVII w. nagrobek generała von Groebena i unikatowe dwupoziomowe prezbiterium z ołtarzami na obu poziomach.

Między starym miastem i terenami kolejowymi wyróżniają się dawne gmachy publiczne, m.in. pałac z 1758 r. przebudowany w XIX w. dawny sąd ziemski z około 1800 r. wzniesiony z cegieł rozbieranego zamku, neogotycki kościół parafialny z lat 1846-58 r. czy jedyna w Polsce północnej synagoga zbudowana w początkach XIX w. W wyniku powojennej rozbudowy Kwidzyn jest obecnie znaczącym ośrodkiem przemysłowym. Kwidzyn ma najlepszy w Polsce, zakłady celulozowo-papiernicze. Innym większym przedsiębiorstwem są Zakłady Elektrotechniki Motoryzacyjnej ZEM Polmo, zakład PHILIPS CONSUMER ELECTRONICS. Przemysł spożywczy obejmuje Warmińskie Zakłady Przemysłu Owocowo - Warzywnego sp. z o. o., PZZ sp. z o.o., OSM, a firma PETROLEX to jedna z największych producentów oleju silnikowego. Ponadto są tu wytwórnie mebli, strojów karnawałowych, warsztaty samochodowe i inne. Kwidzyn był w przeszłości dość ważnym węzłem kolejowym. W 1883 r. przeprowadzono przez miasto linię kolejową Grudziądz-Malbork,. Główna droga kołowa biegnie z Grudziądza przez Kwidzyn do Malborka. Kwidzyn skupia kilka szkół średnich. Na przedmieściu Miłosna jest stadnina koni i ośrodek sportu jeździeckiego.

43,1

most drogowy Prabuty - Kwidzyn. Szybka woda. Za mostem bystrze na jego wysokości stalowe pręty.

40,80

młyn Dankowo. Przenosimy kajaki lewą stroną około 100 m za jaz.

40,30

most na drodze Malbork - Grudziądz

31,30

most drogowo - kolejowy na drodze Kwidzyn - Sadlinki i trasie kolejowej Malbork - Grudziądz. Mijamy wieś Białki. Niedaleko stacja PKP

28,70

pozostałości po jazie, próg wodny, nie spływać grozi wywrotką

25,50

most na drodze Kwidzyn - Korzeniewo. Pod mostem rury przy wysokiej wodzie mogą być groźne.

25,20

ujście kanału Palemona, który odprowadza nadmiar wody z pól uprawnych. Cofając się 400 - 500 m pod prąd dopływamy do tzw. Przystani Batorego

22,80

most na drodze łączący Marezę i Podzamcze z drogą Kwidzyn - Malbork

13,90

most na drodze Brachlewo - Janowo ( w Janowie prom przez Wisłę)

7,00

po prawej stronie ujście Postolińskiej Strugi, polewej stronie wieś Rudniki. Struga Podstolińska jest jednym z największych dopływów Liwy.

3,70

most an drodze Benowo - Piekło

25 m

most na drodze Piekło - Biała Góra - Sztum. Stara śluza łącząca Liwę z Nogatem. Po prawej Biała Góra.

Biała Góra - wieś licząca około 250 mieszkańców.

W średniowieczu stał tu pomorski gród graniczny Zantyr (od wyspy Santok (Sancitir)) z XIII w. Drewniany wiatrak z 1853 r. Dawne miejsce przepraw przez Wisłę.

 
 

Materiał pochodzi z serwisu
kajak.org.pl